تاریخچه درب در ایران باستان

7 ماه پیش
تاریخچه درب در ایران باستان
Rate this post

 

 

درب ها اکثرا از جنس چوب هستند اما می توان درب های فلزی را نیز در این میان نام برد. درب ها بطور کلی  درون دیوار ساختمان قرار می گیرند و رفت و آمد از طریق آن ها صورت می گیرد. همانطور که در مقالات گذشته به آن اشاره کردیم درب از طریق لولا به چهارچوب متصل می گردد و جهت سهولت در باز و بسته شدن آن از دستگیره استفاده می شود که در اشکال گوناگون به درب متصل می گردند.

تاریخ نگاران قدیمی ترین درب ها را در ایران باستان متعلق به عصر مادها می دانند که در کاوشگری ها به این اطلاعات دست یافتند و مسلما درب ها در آن دوران از جنس چوب بودند، همچنین طبق تحقیقات صورت گرفته چهارچوب درب ها نیز از چوب ساخته می شد. مورخان معتقدند که قدیمی ترین درب که از دوران باستان – یعنی از آغاز اسلام – در ایران به جا مانده در شهر یزد – درب دروازه مهریز – است. علاوه بر این آنها اضافه می کنند که درب ها در عصر گذشته و البته در حال حاضر اکثرا از چوب های گردو، راش، افرا و بلوط ساخته شده اند.

در دوران باستان معماران ایرانی تلاش می‌کردند که درگاه‌ درب را به صورت مستطیل ساده بسازند، تا باز و بسته شدن درب آسان باشد، به همین جهت میان در و روزن بالای آن کلاف چوبی قرار می دادند تا علاوه بر استحکام بنا نقش چپیله یا به اصطلاح امروزی نعل درگاه را بازی کند و جای درب به صورت درگاهی چهارگوش و ساده در می‌آمده است.

از دلایلی که باعث ساخت درب توسط انسان ها شد می توان به مواردی نظیر جلوگیری از ورود هوای گرم یا سرد، در امان ماندن انسان از حملات حیوانات و حشرات  اشاره کرد. در حقیقت اهمیت حس امنیت بود که انسان را به این فکر واداشت.

در زمان های قدیم ساختار درب با چیزی که امروزه می بینیم کاملا متفاوت بوده است. امروزه وجود درب بیشتر برای بحث حریم خصوصی یا همان امنیت مطرح است و در شهرها دیگر خبری از حیوانات نیست و یا حتی دمای خانه و قسمت های بیرونی یک سازه با یکدیگر هم دما می باشند و دیگر بحث ورود هوای سرد مطرح نمی باشد.

Rate this post
0

برخی از منابع مجله