هنر اوریگامی در معماری

6 ماه پیش
Rate this post

 

اوریگامی چیست

اوریگامی، نام ژاپنی هنر تا کردن کاغذ، از فعل ژاپنی oru (تا کردن) و اسم kami (کاغذ) گرفته شده است. کلمه “اریگامی” در حال حاضر به طور معمول در سراسر جهان استفاده می شود. یک شکل اوریگامی تمام شده را مدل، روش تا کردن یک مدل را طرح و دستورالعمل های ترسیم شده برای یک مدل را مجموعه ای از نمودار می نامند. یک هنرمند اوریگامی معمولاً کاغذ پوشه نامیده می شود.
تنها نیاز اوریگامی یک تکه کاغذ است که آن را به یکی از در دسترس ترین هنرها تبدیل می کند. تقریباً از هر کاغذی ممکن است استفاده شود، اما “کاغذ اوریگامی” استاندارد نازک، محکم است و چین خوردگی را به خوبی حفظ می کند. همچنین معمولاً یک طرف آن سفید و از طرف دیگر رنگی است و به مربع های ۱۵ سانتی متری (حدود ۶ اینچ) بریده می شود. برخی از هنرمندان اوریگامی با مواد دیگری نیز آزمایش می‌کنند و مدل‌های تا شده را از مقوا، انواع پارچه، مش سیمی، ورق‌های فلزی و حتی ورق‌های پاستا تهیه کرده‌اند.
تکنیک اصلی اوریگامی تا کردن است و چین های پیچیده زیادی ایجاد شده است. ساده ترین چین ،چین دره است، جایی که یک تکه کاغذ صاف به سمت پوشه کاغذ تا می شود. هنگامی که این چین باز می شود، خط چین شکل دره ای را تشکیل می دهد. چین کوهی نزدیک به هم است، جایی که کاغذ دور از پوشه کاغذ تا می شود. این خط چین یک برآمدگی یا شکل کوه را تشکیل می دهد. از آنجایی که این چین‌ها فقط از نظر جهت متفاوت هستند، چین‌های کوهی معمولاً با برگرداندن کاغذ، تا کردن یک چین دره در موقعیت مشخص شده و سپس چرخاندن مجدد کاغذ ایجاد می‌شوند. ترکیب خاصی از چین‌های پایه پایه‌هایی را تشکیل می‌دهند، شکل‌های شروعی که ممکن است برای تا کردن بسیاری از مدل‌های مختلف استفاده شوند. چهار پایه رایج، از ساده ترین تا پیچیده تر، پایه بادبادک، پایه ماهی، پایه پرنده و پایه قورباغه هستند.
نام پایه ها نشان می دهد که بسیاری از پوشه های کاغذ از مدل های تاشو حیوانات (از جمله همه موجودات زنده) لذت می برند. علاوه بر بسیاری از مدل‌های حیوانی، مدل‌هایی از تقریباً تمام اشیاء فیزیکی از جمله افراد، چهره‌ها، گیاهان، وسایل نقلیه و ساختمان‌ها وجود دارد. برخی از پوشه‌های کاغذی اشکال انتزاعی یا ریاضی را تا می‌کنند و برخی دیگر در اریگامی مدولار تخصص دارند، جایی که بسیاری از کپی‌های یک شکل ساده تا شده برای تشکیل ساختارهای استادانه بزرگ مونتاژ می‌شوند.

پوشه های کاغذی گروه متنوعی از مردم هستند که از هنرمندان گرفته تا دانشمندان و درمانگران را شامل می شود. هنرمندان و صنعتگران از اوریگامی به عنوان راهی برای بیان خلاقانه خود استفاده می کنند. دانشمندان، معماران و ریاضیدانان هندسه اوریگامی را برای زیبایی خاص خود و کاربردهای عملی آن بررسی می کنند. درمانگران و معلمان از اوریگامی به عنوان ابزاری برای کمک به بهبودی بیماران خود از بیماری یا کمک به یادگیری دانش آموزان خود استفاده می کنند. بسیاری از مردم کاغذ را فقط به این دلیل که سرگرم کننده است تا می کنند.

هیچ کس واقعا نمی داند اوریگامی کی و کجا اختراع شده است. برخی از مورخان اوریگامی استدلال می کنند که از آنجایی که اختراع کاغذ به تسای لون چین در سال ۱۰۵ پس از میلاد نسبت داده شده است، تا کردن کاغذ باید به زودی اختراع شده باشد. سپس کاغذ در اواخر قرن ششم توسط راهبان بودایی به ژاپن وارد شد و تا کردن کاغذ نیز به همراه آن آورده شد. در ژاپن، کاغذ یک کالای گران قیمت محسوب می شد و در بسیاری از جنبه های زندگی ژاپنی، به ویژه در معماری، از آن استفاده می شد. برخی از مدل های اوریگامی در مراسم مذهبی (شینتو) گنجانده شدند. در واقع، کلمه کاغذ، کامی، مترادف کلمه روح یا خدا است. طرح های مرتبط با مراسم شینتوئیست در طول قرن ها بدون تغییر باقی مانده است. با این حال، از آنجایی که هیچ سوابق چینی شناخته شده ای از تا کردن کاغذ وجود ندارد، و از آنجایی که قدیمی ترین سوابق ژاپنی تنها به قرن ۱۸ برمی گردد، مورخان دیگر ادعا می کنند که اوریگامی قطعا اختراع ژاپنی است. صرف نظر از منشا نهایی آن، ژاپن به عنوان کشوری شناخته می شود که هنر سنتی اوریگامی را به طور کامل توسعه داده است.
ژاپنی‌ها طرح‌های خود را از طریق یک سنت شفاهی منتقل می‌کردند و طرح‌های تفریحی از مادر به دختر منتقل می‌شد. از آنجایی که هرگز چیزی نوشته نشده بود، فقط ساده ترین طرح ها نگهداری می شد. اولین دستورالعمل های مکتوب در سال ۱۷۹۷ پس از میلاد با انتشار Senbazuru Orikata (تاشو هزار جرثقیل) ظاهر شد. بخشی از Kayaragusa (همچنین به عنوان Kan no mado یا پنجره ای در نیمه زمستان شناخته می شود)، یک دایره المعارف فرهنگ ژاپنی منتشر شده در سال ۱۸۴۵، شامل مجموعه ای جامع از چهره های سنتی ژاپنی است. نام اوریگامی در سال ۱۸۸۰ از دو کلمه oru (تا کردن) و kami (کاغذ) ابداع شد. قبلاً به این هنر اوریکاتا («اشکال تا شده») می گفتند.

در همین حال، کاغذ تاشو نیز در اسپانیا در حال توسعه بود. راز کاغذسازی در قرن هشتم به دنیای عرب رسید و اعراب آن را در قرن دوازدهم به اسپانیا آوردند. اعراب متدین مسلمان بودند و مذهب آنها خلق شخصیت های نمایندگی را ممنوع می کرد. در عوض، آنها تسلط خود را در ریاضیات دنبال کردند و کاغذ تاشو آنها مطالعه هندسه های ذاتی مقاله بود. پس از اینکه اعراب اسپانیا را ترک کردند، اسپانیایی ها از طرح های هندسی فراتر رفتند و پاپیروفلکسیا را توسعه دادند، هنری که هنوز در اسپانیا و آرژانتین محبوب است.
اوریگامی مدرن تا حد زیادی مدیون تلاش های یوشیزاوا آکیرا است. پس از قرن‌ها زمانی که مردم همان مدل‌های سنتی را تا کردند، استاد یوشیزاوا از اوایل دهه ۱۹۵۰ کتاب‌هایی با مدل‌های کاملاً جدید منتشر کرد. او به همراه سام رندلت آمریکایی مجموعه استانداردی از نمادهای نمودار اوریگامی را نیز توسعه دادند که هنوز هم استفاده می شود. نمایشگاه های آثار او، چه در ژاپن و چه در سراسر جهان، اوریگامی را به بسیاری از مردم معرفی کرد که منجر به تشکیل انجمن های مختلف اوریگامی از جمله مرکز اوریگامی آمریکا (در حال حاضر OrigamiUSA) و انجمن اوریگامی بریتانیا شد. اکنون استادان و علاقه مندان به اوریگامی در بسیاری از کشورها وجود دارند که یک جامعه گسترده اما نزدیک را تشکیل می دهند. یوشیزاوا که در سال ۲۰۰۵ در سن ۹۴ سالگی درگذشت، هنوز به عنوان استاد بزرگ اوریگامی شناخته می شود.
امروزه پوشه های اصلی کاغذ را می توان در بسیاری از نقاط جهان یافت. تکنیک های جدید و بهبودیافته تاشو مدل هایی را تولید کرده است که افراد باستانی را شگفت زده کرده است. آنها هنوز هم موفق می شوند بسیاری از مردم را امروز شگفت زده کنند. در جایی که زمانی تا کردن حشره ای که ظاهری از بدن قطعه قطعه و پاهای چندگانه را ایجاد می کرد یک شاهکار در نظر گرفته می شد، اکنون حشرات صحیح از نظر آناتومیک رایج تلقی می شوند و شاهکار ایجاد حشرات از گونه های قابل تشخیص است. خوشبختانه، همه پوشه‌های کاغذ تا کردن کاغذ را به دستاوردهای بیشتر و بیشتر در مهارت فنی کاهش نداده‌اند. هنر کاغذ چینی نیز در حال شکوفایی است.

ترکیب بندی و انتخاب کاغذ نقش مهمی در این هنر جدید بازی می کند. یوشیزاوا در این زمینه نیز پیشتاز بوده و نمایشگرهای شگفت‌انگیزی تولید کرده است که زندگی سوژه‌هایش را به تصویر می‌کشد، چه به صورت دیوراما، چه به صورت موبایل یا در یک جعبه سایه. او تکنیکی را ابداع کرده است که به عنوان پوشش پشتی شناخته می شود که عبارت است از لمینیت دو لایه واشی برای تولید کاغذی که برای تا کردن بی نظیر است. همچنین، تکنیکی به نام تا کردن مرطوب، که در آن یک کاغذ با اندازه سنگین در حالی که خیس است تا می‌شود، به پوشه اجازه می‌دهد مدل خود را به منحنی‌های نرم و فرم‌های سه‌بعدی تبدیل کند.

ممنون از توجه شما

منبع: ۴ufreelancers.com

ترجمه و تهیه شده توسط تیم درباران

سفارش آنلاین درب در ایران

Rate this post
0

برخی از منابع مجله